It's a quarter after one...

Ήταν μία συνηθισμένη μέρα. Δεν είμαι όμως συνηθισμένη στο να σχολιάζω τις μέρες μου συνηθισμένες. Κάτι λείπει και, όχι, δεν λείπει πάντα. Απλά νιώθω περίεργα να μην νιώθω ευτυχισμένη. Προς Θεού, δεν είμαι αγνώμων. Χαρούμενη νιώθω, ζω όμορφα και βολικά, μορφώνομαι, διασκεδάζω. Τι λείπει; Γιατί υπάρχουν νύχτες που βρίσκω τον εαυτό μου να βυθίζεται σε μία άγνωστη μελαγχολική άβυσσο και να δακρύζει μέχρι να πάει μία η ώρα;

Σε χρειάζομαι. Νιώθω τόσο μόνη μερικές φορές. Θέλω τόσο να έρθεις δίπλα μου και απλά να με αγκαλιάσεις. Ξαπλώνω στο κρεβάτι και προσπαθώ να σε νιώσω δίπλα μου. Προσπαθώ να σε ονειρευτώ όμως ποτέ δεν εμφανίζεσαι, ποτέ δεν είσαι εκεί. Αναρωτιέμαι αν με σκέφτεσαι καθόλου. Αν έστω μία από τις χιλιάδες σκέψεις που διασταυρώνονται στο μυαλό σου κρύβει ανησυχία για εμένα. Δε θέλω να σε ακούσω, μόνο να σε νιώθω, να νιώσω ότι δεν είμαι μόνη. Σε χρειάζομαι. Πού είσαι; Ανάθεμα, ποιος είσαι; Ειλικρινά, δεν ξέρω. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα σε ποιον απευθύνεται αυτό το κάλεσμα. Σε έναν ξένο, σε έναν άγνωστο, σε ένα όνειρο, σε μία σκέψη. Δεν ξέρω. Απλά σε χρειάζομαι.
Είναι ένα τέταρτο μετά τη μία. Τουλάχιστον ήταν όταν ξεκίνησε αυτή η ανάρτηση. Είναι ώρα, είμαι μόνη και τώρα σε χρειάζομαι. Πού είσαι;

Αφιερωμένο σε εσένα, όπου, όποιος κι αν είσαι.
Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μία πολύ καλή μου φίλη που πάλι θα λέει ότι της κλέβω τα τραγούδια. ;) Όμως, να ξέρει ό,τι μου μαθαίνει τόσα πολλά όμορφα και σωστά πράγματα που εγώ δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά από το να τα αγκαλιάσω!

11 comments:

  1. porcupine said...:

    "Πες μου τελικά τί είναι πιο σημαντικό;
    Να ´σουν εσύ εδώ ή να δεχθώ ότι δεν είσαι;
    Πες μου τελικά τί είναι πιο σημαντικό;
    Το μέλλον να κοιτώ ή όλη η ζωή μου εσύ να είσαι;
    Κι είναι στιγμές που σβήνω το φως και σε φαντάζομαι δίπλα μου!
    Κι είναι στιγμές που έτσι κι αλλιώς σου μιλάω στον ύπνο μου!"

    Δεν έχει σημασία σε ποιον αναφέρεσαι!Σημασία έχει που το φωνάζεις μέσα στη νύχτα κι όλο και κάποιος θα σε ακούσει!Εγώ σ´ άκουσα!!!

    Καλημέρες!!!

  1. Μήπως στην εσωτερική, αυτόφωτη, βαθιά και μαγική χαρά σου απευθύνεσαι, που θα σε κάνει να πετάς φαινομενικά χωρίς αφορμή;

  1. Ωραίο κείμενο. Ρομαντικό.
    Πάντα τέτοια φίλη μου. Δεν ξέρω σε ποιον απευθύνεσαι αλλά η σκέψη των φίλων σου είναι μαζί σου οπότε κάποιος πάντα σε σκέφτεται.

  1. meanan said...:

    ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΞΑΝΑ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΒΟΗΘΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ.

  1. Fleur said...:

    Ολοι χρειαζομαστε καποιον.
    Το θεμα ειναι να μπορουμε να βρουμε αυτον τον καποιον,αλλα και να μπορουμε να ζουμε με την απουσια του.:)

  1. Ginny said...:

    Kαλησπέρα porcupine!
    Πάρα πολύ όμορφο αυτό που έγραψες. Δεν ξέρω αν είναι δικό σου, δεν το αναγνωρίζω, αλλά πολύ όμορφο.
    Σε ευχαριστώ, εκτιμώ την ακοή σου!:)
    Τα φιλιά μου!

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα Χριστιάνα!
    Πρώτα από όλα σε καλωσορίζω στο ταπεινό αυτό ιστολόγιο.:)
    Και, όχι, δεν είναι η αυθόρμητη και παράλογη χαρά. Πίστεψε με, διέπομαι αποκλειστικά από αυτήν.
    Σε ευχαριστώ για το πέρασμα!
    Φιλιά πολλά!

  1. Ginny said...:

    Σε ευχαριστώ καλέ μου! Ε, με ξέρεις τώρα, δεν αλλάζουν οι άνθρωποι!
    Το γνωρίζω Γουίλ και πίστεψέ με είμαι ευγνώμων.
    Φιλιά πολλά γλυκέ μου!

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα meanan!
    Μερικές ξεχνάμε τα πράγματα που είναι αληθινά σημαντικά. Ευτυχώς υπάρχουν πράγματα να μας τα θυμίσουν!:)
    Φιλιά πολλά!

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα fleur!
    Ναι, όλοι χρειαζόμαστε κάποιον. Απλά μερικές φορές η απουσία γίνεται υπερβολικά αισθητή.
    Σε ευχαριστώ για το πέρασμα!
    Όνειρα γλυκά!

  1. ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΕΣ!!!

Post a Comment

A snowflake just fell!

Recent Posts