To feel or not to feel?

Αστείρευτο πάθος; Σίγουρα. Ηδονή; Σίγουρα. Αναπάντεχη απόλαυση; Σίγουρα.
Αισθήσεις που με κλειστά τα μάτια αντέχω, επιθυμώ, προσμένω. Η λαγνεία είναι δεδομένη. Απαιτώ κάθε άγγιγμά, κάθε χάδι σου, κάθε ανάσα στο κορμί μου. Το δέσιμο, η επικοινωνία, η χημεία μας μπορούν να με παρασύρουν στο πιο ηδονικό μεθύσι.

(Επερασαμ' όμορφα, όμορφα, όμορφα. Επερασαμ' όμορφα ετούτη τη βραδιά. Και ένα ικανοποιητικό αντίο το επόμενο πρωί...

 Τι; Όχι; Όχι, δεν έγινε έτσι;

Αλίμονο! Θαρρώ πως δεν υπήρχε περίπτωση η ονειροπόλος να μείνει εκτός δράματος και εξέλιξης πηγών δημιουργίας. Απ την αρχή λοιπόν.

Και σε παίρνω αγκαλιά με τα μάτια κλειστά, τα παράθυρα αφήνω όλη μέρα κλειστά...

Τι; Ούτε έτσι; Μα τα γένια του Μέρλιν!)

Όμως, ο πόθος έρχεται δεύτερος. Αν ήταν μόνο αυτος, θα συνέχιζα αμέριμνη τη συνηθισμένη ζωή μου. Βουτηγμένη ολοένα και περισσότερο στον κυνισμό μου, κλειδαμπαρώνοντας κάθε υπόνοια ελπίδας συναισθήματος στις πιο βαθειές μου σκέψεις, θα περπατούσα χαμογελαστή στο δρόμο, θα κατέβαζα ξένοιαστα κούπες κρασί με την παρέα, θα αντάλλαζα καθημερινότητα με φίλους και θα δημιουργούσα όμορφα μελαγχολικές ιδέες στο χαρτί αποτυπώνοντας την Τζίνυ του χθες και την Τζίνυ του σήμερα, που ελπίζει αλλα δεν περιμένει.... Και αύριο; Τι θα γίνει με την επιθυμία του αύριο;

Καλησπερίζω το πολυπόθητο συναίσθημα! Δεν ικέτεψα γι αυτό, δεν έκλαψα, δε σπαράξα. Συμφιλιωμένη με τη μοναξιά μου, βρέθηκα να μετράω της πιθανότητες ύπαρξης τέτοιου έρωτα. Άνετη με τη ζωή και άξια ευτυχίας, καλοδέχτηκα το διαφορετικό. Και ήταν όμορφο πολύ. Τόσο γλυκό, ξεχωριστό, ιδιαίτερο και ταιριαστό βγήκε παραμύθι απ' το πιο ιδανικό μου όνειρο. Και άρχισε να τρέφεται και να γιγαντώνεται, όσο κι αν η δομημένη άποψή μου γι αυτό προσπαθούσε να  το απαγορεύσει ή έστω να το αποφύγει.

Εδώ ανακαλύπτω το πρόβλημα ή τη λύση όλων των σκέψεων μου. Μαζί με την εμπιστοσύνη τα τείχη άρχισαν να γκρεμίζονται και οι μάσκες να πέφτουν. Κρυφές ή ακόμη ανέλπιστες επιθυμίες ξεκλειδώνουν τις πόρτες και αναδύονται στην επιφάνεια. Μαζί με αυτές ανοίγουν και τα μάτια, πλημμυρίζουν με συναίσθημα, τόσο εύκολα, πλέον τόσο απλά.

Δεχόμενη το γλυκό αυτό συναίσθημα, έδωσα την ευκαιρία σε όλα τα συναισθήματα να επιστρέψουν στη ζωή μου, να εμφανιστούν στα μάτια μου, στην καθημερινότητά μου. Ερωτεύομαι πάλι πτυχές του εαυτού μου που είχα κρύψει για να προστατευτώ από την απουσία πνεύματος του κόσμου, τις οποίες ξετρυπώνεις και φέρνεις στο φως! Και τι φως...ζεστό, απαλό, τρυφερό στην επαφή του με το δέρμα. Τόση ομορφιά πάντα φανταζόμουν, αλλά ποτέ δεν περίμενα.

Ρωτάω, λοιπόν, τον εαυτό μου πόσο θα αντέξει χωρίς τα τείχη και τις άμυνες του; Γιατί δεν είναι μόνο η διόλου απίθανη πτώση απο κάτι τόσο η υψηλό και εκλεκτό που όλο και δυναμώνει, είναι η συνύπαρξη με τα χαστούκια της ζωής. Θετική ή αρνητική η παρουσία του συναισθήματος;

Η απάντηση που παίρνω είναι μία και σωτήρια. Καλύτερα μια ζωή νιώθοντας, παρά μια ζωή αγνοώντας.

Κι αν κάποτε, καρδούλα μου, οι δρόμοι μας χωρίσουν, σ' ευχαριστώ που έκανες τις κερασιές να 'νθίσουν. :)
Στοργική και μαγική μου αγάπη, θα στο χρωστάω αεναώς.




18 comments:

  1. ********Καλημέρααα :D

  1. Επέστρεψες! Και συνάρπασες!
    Το πως εγκαταλείπουμε τα τείχη, το πως τα θεοποιούμε... πως αντιλαμβανόμαστε τον πόθο... εξαιρετικό!

  1. Χμμ κάποια είναι ερωτευμένη και το απολαμβάνει! Και μας το περιγράφει αρκετά ποιητικά θα έλεγα, μπράβο συνάδερφε! Ζήσε το σε όλο του το μεγαλείο αυτό που νιώθεις.
    Την καλησπέρα μου από τη φρικαλέα ζεστή Αθήνα. Φιλιά.

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα και σε 'σενα Purple Rompishness!!! :)
    Σε ευχαριστώ για το πέρασμα! :)
    Να εχεις ένα όμροφο καλοκαιράκι!!
    Τα φιλιά μου!

  1. Ginny said...:

    Ω, γυναίκα των ιστολογίων, με συγκινείς!! :) :'( :)
    Δε σε ξεχνάω, ακόμη κι αν λείπω!
    Τα φιλιά μου!!! :*

  1. Ginny said...:

    Mμμμμ, Γουίλ σε πρόλαβα! Έχω ήδη περάσει απ τη νυχτερινή Πένα! ;)
    Εγκχεμ.....θα ήθελα να προσποιηθώ ότι όλα αυτά είναι ωδές του καλλιτέχνη, αμερόληπτες, αντικειμενικές και απρόσωπες...αλλά με ξέρεις αρκετά καλά! ;)
    Όσο για τη ζέστη, σε προσκαλώ για μπάνιο στο Νότο! ;)
    Τα φιλιά μου!

  1. Γειά σου Τζινάκι!!παρουσία έντονων συναισθημάτων με εκπληκτικό δόσιμο όπως πάντα..μου έλειψες κ εσύ κ όσα μας δίνεις..απείχα απο τα δρώμενα λόγω της μητέρας μου με τις περιπέτειες της υγείας της..πιστευω να τα ξαναπούμε σύντομα κοριτσάκι!άπειρα φιλάκια!

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα Κέιτ!!
    Πάντα χαίρομαι να σε βλέπω στα μέρη μου!!! :)
    Ελπίζω όλα να πήγαν καλά με τη μητέρα σου! Περιμένω νέα σου!
    Τα φιλιά μου!

  1. Παντα να εισαι ετσι χαρουμενη!!!!!♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)Καιρο ειχα να περασω απο τη μπλοκογειτονια ,αλλα τωρα ηρθα αφηνοντας τις καλυτερες ευχες μου για ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!Να εισαι παντα καλα και να βρισκω ανοιχτο το σπιτικο σου!!♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)

  1. ¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸.¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽(●◡●)✽Οπως καθε χρονο δεν ξεχναω ποτε την μπλοκογειτονια ετσι και φετος περναω απο εδω να σου ευχηθω ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!!¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸.¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽(●◡●)✽

  1. Πόσος καιρός... Τι να κάνεις άραγε;;; Εύχομαι να περνάς καλά!!!

  1. Χαμογέλασα διαβάζοντάς το ;-) Thanks

  1. Ginny said...:

    Ευχαριστώ το Σκρουντζάκο που πάντα περνάει και αφήνει ευχές! :)
    Μπλογκογυναίκα, περνάω καλά γι αυτό και απουσιάζω! Η συγγραφή και η έμπνευση θέλουν λίγο πόνο λίγη ανησυχία, δε συμφωνείς;;; ;)

  1. Έχουμε πολύ καιρό να γράψουμε κι οι δυο στα μπλογοσπιτάκια μας.Τί λες;Ξαναρχίζουμε; :-)

  1. astra said...:

    το υφάκι της γραφής σου είναι τρέλα
    skliraparamithia.blogspot.gr

  1. Ginny said...:

    Έλενα χρόνια και ζαμανια!!!! ΌΛΩΣ τυχαίως επισκεφτηκα το σπίτι μου (σουρεαλ) να συλλογιστω λιγάκι το παρελθόν μήπως βρω απαντήσεις για το μέλλον! ! Στο μυαλό μου είσαι καθώς σκεφτόμουν να επιτρέψω στο συγγραφικό μου είναι να κάνει μια επανεμφάνιση! Ελπίζω να είσαι καλά!! Τα φιλιά μου και θα τα πούμε σύντομα!

  1. Ginny said...:

    Σε ευχαριστώ! :) θα επισκεφτώ τη γειτονιά σου!

  1. Ε να επιστρέψεις που έχεις χαθεί τελείως αγαπητή συνάδερφε. Ελπίζω να είσαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα.

Post a Comment

A snowflake just fell!

Recent Posts