Μικρή πατρίδα

Μικρή και όμορφη πατρίδα που τόσα πράγματα θυμίζεις... Κατεβαίνω από το πλοίο και νιώθω ότι βρίσκομαι σπίτι. Δεν γνωρίζω το γιατί, όμως το άγγιγμα του αέρα έχει διαφορετική αίσθηση. Κάνει το δέρμα μου και ανατριχιάζει όμορφα. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά. Η μαγική αυτή αύρα με τυλίγει κάθε φορά που το σώμα μου βρίσκεται σε επαφή με αυτόν τον τόπο. Τυχαίο; Ίσως, όμως δεν πιστεύω στις συμπτώσεις. Μπαίνω στο αυτοκίνητο και κατευθύνομαι προς το χωριό, προς το σπίτι... Διότι είναι το δικό μου σπίτι. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Είναι η αύρα που μου αφήνει μία αίσθηση οικειότητας. Ο αέρας μου χτυπάει το πρόσωπο, όχι δυνατά, απαλά και με μία περίεργη δροσιά. Μεταφέρει μυρωδιές μοναδικές, γνωστές... Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω. Οι λίγες φορές που βρίσκομαι εδώ έχουν περίεργη επίδραση πάνω μου. Έτσι ξαφνικά συμβαίνουν όλα αυτά. Η μουσική δεν είναι τυχαία. Γράφτηκε για να παρουσιάσει την ομορφιά αυτού του τόπου, όμως επιτυγχάνει κάτι περισσότερο. Δεν βλέπω, μα ακούω. Ακούω το γνώριμο παφλασμό των κυμάτων πάνω στην πέτρα. Στρίβω και βλέπω από ψηλά το απομακρυσμένο χωριό. Γαλήνη με κατακλύζει. Δεν μπορώ να το περιγράψω διαφορετικά. Απλά νιώθω ότι ανήκω εδώ. Home is where your heart is. My heart belongs here, in this beautiful island. A place filled with compassion and small miracles. I don’t feel the strange love I’d felt before, only the same peaceful harmony. I forget why I’m here. My everyday problems seem so indifferent right now. I’m here…I’m home…
Εδώ είναι το σπίτι μου, η τελευταία μου κατοικία, εδώ που επέλεξα εγώ να ζήσω. Δεν έχει σημασία που γεννήθηκες ή που μεγάλωσες. Σημασία έχει αυτό, η μαγική αυτή αίσθηση, να νιώθεις αποδοχή. Εδώ ανήκω, στο όμορφο αυτό νησί που για ακόμη μία φορά με τύλιξε με τον ουρανό, τη θάλασσα, τις μυρωδιές και τ’ άστρα. This is where I belong.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου, εσύ. Η γη μου εσύ, το όνειρο της μέρας. Μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή, η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας...

Αφιερωμένο στα μαγευτικά Κύθηρα.



video

video

6 comments:

  1. Το λατρεύεις το νησί σου, το ξέρουμε. Όμορφο κείμενο γεμάτο από εκείνη την τόσο διαφορετική νησιώτικη αύρα.Καλώς μας ήρθες πίσω.

  1. Home sweet home...
    Το πιο όμορφο συναίσθημα είναι να νιώθεις ότι κάπου ανήκεις, ότι κάπου έχεις ένα "σπίτι"... Ακόμα κι αν αυτό που ονομάζεις εσύ σπίτι βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο που περνάς ολόκληρη τη ζωή σου.
    Το ποστ σου μου θύμησε τον τελευταίο στίχο από ένα χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι... Δεν λέει τίποτα ιδιαίτερο, αλλά μυρίζει.. σπίτι :)

    "It's christmas.. It's christmas... And I'm going, home.."

  1. Ginny said...:

    Kαλησπέρα Νυχτερινή Πένα!
    Ναι, το αγαπώ και το γνωρίζεις καλά!;)
    Καλώς σας βρήκα καλέ μου!
    Φιλιά πολλά!

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα Μικρέ Χείμαρρε!
    Συμφωνώ γλυκιά μου, σπίτι δεν είναι μόνο το ακριβά χτισμένο οίκημα αλλά εκεί που η ψυχή σου γίνεται ένα με το μέρος!
    Κάπου το ξέρω αυτό το τραγουδάκι...:)
    Φιλιά πολλά γλυκιά μου!

  1. Creep said...:

    Πανέμορφη περιγραφή...
    Δεν έχω τίποτα παραπάνω να προσθέσω. :)

  1. Ginny said...:

    Καλησπέρα Creep!
    Δε χρειάζεται γλυκιά μου, σε ευχαριστώ πολύ!!
    Φιλιά πολλά!!

Post a Comment

A snowflake just fell!

Recent Posts